วันที่ 5 คาซเซิล

วันนี้ไปวังที่ชื่อว่าว่าวิลเฮมซอร์มา นั่งรถรางสาย 3 ไปต่อรถเมล์สาย 23 ขึ้นไปยอดเขา ไปดูนาข้าวขั้นบันไดของศักรินทร์ศิลปินไทยที่เสนองานอินสตอลเลชั่น เสียดายที่ข้าวถูกรื้อไปแล้วและลงกล้าใหม่ แต่นึกภาพเอาก็เท่มาก เพราะมันปลูกอยู่ตรงหน้าวังที่มองลงมาคือถนนสายตรงยาวเหยียดสู่ตัวเมือง และได้รับการต้อนรับโดยกษัตริย์ วิลแฮมเชียร์เพิ่งมารู้ว่า เมื่อวาน 9 สิงหาคม เป็นวันครบรอบ 100 ปี ที่ ร.5 มาเยือนคาซเซิล ซึ่งได้รับการต้อนรับโดยกษัตริย์ วิลแฮมเชียร์ แปลกใจเพราะไม่นึกว่าคาซเซิลเมืองเล็กๆ ที่แม้แต่คนเยอรมันยังไม่รู้จัก จะเกี่ยวข้องกับประเทศไทย เลยกลายเป็นว่า ในวันครบรอบ 100 ปี คือเมื่อวาน เป็นวันที่เราพูดเรื่องกษัตริย์ไทยที่เมืองคาซเซิลในฐานะที่เป็นต้นเหตุของการเซ็นเซอร์ในสังคมไทย เอ หรือเจ้าภาพเขาตั้งใจก็ไม่ทราบได้ ไอ้เราก็เพิ่งรู้ ไม่งั้นเมื่อวานนี้จะรายงานข่าวนี้ในประชาไทเสียหน่อย ว่าครบรอบ 100 ปี เสด็จประพาสแคซเซิลพ่วงไปกับการพูดเรื่องกษัตริย์ เสียดายจริงๆ