วันที่ 6 คือสุดท้ายในคาซเซิล

ไทยฟอรั่มผ่านไปเรียบร้อยแม้จะไม่ค่อยดีนัก เนื่องจากลากประวัติศาสตร์มากไปหน่อย แต่ก็เชื่อว่าน่าจะชนะใจผู้จัดงานได้ ไปๆ มา นิทานที่ยักษ์เขียวที่เอามาเปิดโชว์ผ่านๆ กลายเป็นพระเอกช่วยชีวิต ที่ทำให้ติดตรึงติดตากลายเป็นตัวแบบของการต่อสู้เรื่องเซ็นเซอร์ ส่วนหนึ่งเพราะการพรีเซนต์ที่อธิบายสัญลักษณ์เรื่องสีในการเมืองไทย และเรื่องตาเดียวของไอซีทีมาได้ดี และจบท้ายด้วยนิทานการต่อสู้ของยักษ์เขียวตาเดียว ของจามร ศรเพชรนรินทร์ มันแทนคำอธิบายได้ร้อยพันคำ ต้องขอขอบคุณจามรผ่านทางนี้ และขออภัยที่ประชาไทไม่ได้ขออนุญาตก่อน แต่หากคุณรู้ ก็จงทราบไว้เถิดว่า เรื่องของคุณได้สร้างแรงบันดาลใจการคิดค้นการต่อสู้กับการเซ็นเซอร์ให้กับเพื่อนๆ ในภูมิภาคเอเชียนี้ได้ไม่น้อย และเจ้าภาพก็ได้ถามชื่อของคุณและการติดต่อของคุณจากผมไปเรียบร้อยแล้ว ต้องขอบคุณจริงๆ เสียดายที่เราไม่ได้นำเรื่องนี้มาพรีเซนต์อีกครั้งในไทยฟอรั่มว่าด้วยเรื่อง คิง กองทัพ และยูทูปในวันนี้ คนฟังอาจจะเก็ทมากกว่าไปไล่ประวัติศาสตร์แบบวันนี้

วันนี้เสร็จงานตอนบ่ายขึ้นไปวิลเฮมซอร์อีกครั้ง เพราะเมื่อวานไป ขาดไปอย่างเดียวคือไฮไลท์ของเมืองคาซเซิล คือส่วนที่เรียกว่า เฮอคิวลิส น่าอายจริงๆ เลยต้องขึ้นไป และดันตามคณะใหญ่ซึ่งที่มีชุดนักเรียนไทยในพื้นที่นำโดย อ.รัตน์ ผู้ดูแลนักเรียนไทยขึ้นไปทีหลัง แบบมั่นใจว่าไปมาแล้วรู้จักร์ชัวร์ ผลปรากฏว่า งม สิครับ เพราะยอดเขาที่ไปมันต้องไปอีกทาง เอาเป็นว่า ก็ไปถึงได้และไม่ผิดหวัง อลังการ์งานสร้างมากกับการเนรมิตทางเดินน้ำให้ลดหลั่นเป็นชั้นๆ ไล่มายาวเหยียดหลายกิโล จนมาถึงตัววัง ดูรูปเอาก็อาจจะพอเห็นภาพ เสียดายแต่ว่าแสงตอนบ่ายมันแยงมุมมองไปหน่อย แน่นอนงานนี้ doccumenta ยังคงมาหลอกหลอนด้วยการแทรกงานไปในบริเวณปราสาท อย่างจงใจและแปลกปลอม ก็มันดี กล้าดี เสร็จยังต้องเดินลงมาขึ้นรถรางไปดินเนอร์กับเคโกะและศาสตร์เรื่องสื่อทางเลือกที่เสนอจะจัดเวริ์คช็อบทีวีสาธารณะ วิทยุชุมชน และอินเตอร์เนต และแน่นอนเราขอเขาให้ทำรีเสริช์ก่อนจะมาเวิรค์ชอบเราเพราะว่า พื้นๆ เราไม่ พิเศษเราเอา โน่นแหนะเลิกคุยยังไปนั่งเล่นบ้าน อ.รัตน์จนเที่ยงคืน โอย คืนสุดท้ายในคาซเวิล ยังคงไม่ชิล แต่ก็เพลินจนใจหายว่า อะไรกันนี่ คืนสุดท้ายแล้วหรือนี่ เมืองที่เคยรุ่งเรืองมากก่อนสงครามโลกแห่งนี้